Αγαπητό μου ημερολόγιο, σήμερα η μέρα φαινόταν καλή από την αρχή. Είχε σειρά μετά τον Οδυσσέα να με φιλοξενήσει ένα κοριτσάκι η Αμαρυλλίς.
Το μεσημέρι όταν χτύπησε το κουδούνι το γαλάζιο σακουλάκι μου πήγε στα χέρια της καινούριας μου φίλης. Μαζί με τη γιαγιά της και τις άλλες δύο αδερφές της σχεδιάζαμε για το πώς θα περάσουμε το απόγευμα. Να πάμε βολτούλα στην πλατεία και να παίξουμε στις κούνιες... Εγώ τους έκανα παρέα όσο μελετούσαν και ήταν πολύ συναρπαστικό. Γιατί έμαθα Ιστορία Ε΄ τάξης, Ορθογραφία της Β΄ τάξης, Αγγλικά της Γ΄ τάξης αλλα και μια περίεργη γλώσσα, τα αρχαία της Α΄ Γυμνασίου. Ανυπομονούσα για την ώρα της βόλτας αλλά έκανα και φίλους τα πολλά κουκλάκια των κοριτσιών και χάζευα στη βεράντα τα παιχνίδια τους... όταν ξαφνικά ο ουρανός σκοτείνιασε και η βροχή δυνάμωσε.
Η Ελίζα είπε:
- Πώς θα διασκεδάσουμε τον Εξυπνούλη;
- Μην στενοχωριέσαι, είπε η μαμά. Θα φτιάξουμε κρέπες. Θα του τραγουδήσουμε, θα παίξει και η Αμαρυλλίς πιάνο και μετά η έκπληξη.
- Τι έκπληξη;
- Θα παίξουμε "ιστορίες για πελαργούς".
- Τι έκπληξη;
- Θα παίξουμε "ιστορίες για πελαργούς".
- Εγώ πρώτη, φώναξε η Ελίζα και μας είπε το μύθο του Αισώπου "ο πελαργός και η αλεπού".
Η Βικτωρία δεν ήξερε πολλά για μένα. Όμως μας είπε μια ιστορία για μια ξαδέρφη μου την Αλκυώνα. Είπε επίσης "αν θέλεις Εξυπνούλη και άλλες πληροφορίες, μπαίνω στο διαδίκτυο και σου βρίσκω".
Τότε η Αμαρυλλίς άνοιξε τη "Δομή" και έμαθα ότι είμαι τύπος Ciconia-ciconia και με λένε "λελέκι".
Χα! Χα! Χα!
Ώρα για ύπνο, ζεστό γάλα, δόντια, προσευχή, ύπνο.
Η Αμαρυλλίς με έβαλε κάτω από μια ροζ κουβερτούλα και τα φώτα έσβησαν. Ξαφνικά ακούστηκε στο δωμάτιο ένας ψίθυρος:
- Καληνύχτα Εξυπνούλη. Όταν μας ξανάρθεις θα σου πω για το "Γλάρο Ιωνάθαν". Μου τον θυμίζεις πολύ!!!
Αμαρυλλίς + Εξυπνούλης= Best Friends -4- ever

