H ιστορία μου

Σάββατο 18 Δεκεμβρίου 2010

Στο σπίτι της Λυγερής

Αγαπητό μου ημερολόγιο
Σήμερα γνώρισα μια ακόμα φίλη, τη Λυγερή. Με πήγε στο σπίτι της και μου έδειξε πώς πλένουνε τα χέρια τους οι άνθρωποι, γιατί όπως ξέρετε εμείς τα πουλιά δεν έχουμε χέρια. Μετά φάγαμε και καθίσαμε να παίξουμε με κάτι μικρά ζωάκια. 
Αφού παίξαμε για αρκετή ώρα, η Λυγερή πήγε να ντυθεί για να πάει στο σπίτι της γιαγιάς της και του παππού της. Νόμιζα ότι θα με αφηνε στο σπίτι της και θα έφευγε, αλλά τελικά με πήρε μαζί της. Εκεί γνώρισα τη γιαγιά της την Ευτυχία και τον παππού της το Νίκο. Επίσης γνώρισα και την αδερφή της που την έλεγαν και εκείνη Ευτυχία. Η αδελφή της είναι τριών χρονών και τα έκλεισε τον Οκτώβριο. Η Λυγερή έχει γενέθλια τον Απρίλιο. Μάλιστα κοιτάξαμε σε ένα ημερολόγιο του 2011 και είδαμε ότι τα γενέθλιά της πέφτουν Μεγάλη Πέμπτη. Μετά έκανε τα μαθήματά της μιας και τα είχε φέρει μαζί της. 
Α! Ξέχασα να σας πω τι μου έκανε εντύπωση. Μου έκανε εντύπωση αυτό που είχε πάνω στην τσάντα της. Ήταν ένα ζώο με οχτώ πόδια! Το φαντάζεστε; Η Λυγερή μου είπε ότι το λένε χταπόδι. Μου είπε επίσης πώς το λένε στα αγγλικά. Θα μου πείτε όμως τι το ενδιαφέρον έχει ένα χταπόδι; Έχει, για μένα τουλάχιστον, γιατί πρώτη φορά βλέπω ένα τόσο περίεργο ζώο. Ααα, τώρα που σας μιλάω για αυτό με πιάνει νύστα. 
Λοιπόν! "Λυγερή έλα να πάμε για ύπνο!", μου απαντάει. "Τώρα έρχομαι". Με τυλίγει στο πάπλωμά της και κοιμόμαστε αγκαλίτσα.

Αααα Καληνύχτα!